Gesloten, morgen weer open vanaf 11:00
Nieuws

Dick de Koning

Dick de Koning

Dick de Koning

[English version below] 

Voor zijn verjaardag heeft mijn zoontje een echte trekker van ons gekregen, en niet zomaar eentje. Het is dé trekker waar mijn vader vanaf zijn tiende mee werkte. Hij had het ding ooit doorverkocht, toen hij geld nodig had, aan een buurman. Die speelde hem weer door aan een ander en die verkocht hem later aan een kennis. De trekker heeft dus een hele omzwerving gemaakt. Maar ik heb hem opgespoord en nu staat hij dus weer hier in de stal en kan mijn zoon eraan klussen. Deze trekker heeft emotionele waarde en hoort bij ons. Mijn vader is nu 75 en kon haast niet geloven dat het echt dezelfde trekker is.

Mijn ouders en de ouders van mijn vrouw hadden beiden een boerderij. We zijn dus zelf ook opgegroeid tussen de dieren en hadden altijd de wens om zelf ook boer te worden. We houden ervan om op deze manier met ons gezin en onze kalveren en legkippen samen te leven.

De politiek en de media zien ons boeren als dierenbeulen en milieuvervuilers. Maar we zijn eerlijke voedselproducenten en staan veel dichterbij de natuur dan men denkt. Als je niet goed voor je dieren wilt zorgen dan kan je dit beroep niet eens uitoefenen. De dieren zijn je inkomsten, die wil je dus de bestmogelijke zorg geven.

Mijn vrouw en ik dragen samen de zorg voor de opvoeding van onze vijf kinderen. Ook het bedrijf runnen we samen en onze kinderen helpen mee. We hebben daarmee een echt gezinsbedrijf. 

De kippen leven biologisch, die hebben veel ruimte buiten en gaan ’s nachts op stok. Onze rosékalveren zijn niet biologisch maar gangbaar. Ze kunnen niet naar buiten want daar kunnen ze snel ziek worden. Binnen leven ze in groepen en zijn ze aan elkaar gewend. Als ze naar buiten zouden gaan dan gaan ze vechten met de andere groepen stieren.  

Mensen willen wel een paar euro extra betalen voor een biologisch ei maar hebben dit niet over voor een stukje vlees. Ik zou mijn kalveren graag biologisch houden. Liever hou ik tien kalveren waar ik honderd euro aan verdien dan honderd kalveren waar ik tien euro aan verdien.

Slechts 11% van het inkomen van de mens wordt besteed aan voedsel. Ze willen een luxe auto en een dure telefoon, maar eerlijk betalen voor de eerste levensbehoefte (goed geproduceerd eten) willen ze niet. De overheid vindt het belangrijker om BV Nederland draaiende te houden. Ze steunen liever Shell en KLM in plaats van dat de Nederlandse boer eerlijk, duurzaam voedsel kan produceren. In de afgelopen jaren heb ik 3,5 ton geïnvesteerd in stikstof-reducerende middelen. En u, wat is uw bijdrage?   

Als het aan de politiek ligt, zou de helft van de boeren zijn werk moeten opgeven. Laatst stond ik over de omheining te praten met mijn buurman, een jonge boer. ‘Het is jij of ik,’ zei ik tegen hem. En dat voelt niet goed! 

I got my boy a tractor for his birthday. Not just any old tractor, but the same tractor my father had been working with since he was ten years old. He’d flogged it off, when he was short on money, to a neighbour who then passed it on to someone else, and he would later sell it to an acquaintance. All in all, the tractor’s been for quite the roaming. But I tracked it down and now it’s back in the stable, for my son to work on. The tractor has sentimental value and is a part of us. My father’s now seventy-five and could hardly believe it really was the same tractor.

My parents and my wife’s parents both owned a farm, so we spent our entire childhoods with animals and we always wanted to be farmers ourselves. We like living like this, together, with our family, and our calves and laying hens.

Politicians and the media make us out to be polluters and animal abusers. But we’re honest producers and much closer to nature than people believe. You couldn’t even do this job if you can’t be bothered to take care of your animals. They’re your source of income so you wouldn’t want anything but the best possible care for them.

My wife and I raise our five children together the same way we run the farm together, and our children also help out. It amounts to a real family farm.

The chickens live organically with lots of room outside, going to roost at night. Our rose calves aren’t organic but standard. They can’t go outside because they’d get sick easily. Inside they spend their days in groups where they’re used to each other. Going outside would mean they’d start fighting the other bulls.

People have no issue paying more for their eggs to be organic but won’t do the same for a cut of meat. I would love to raise my calves organically. Much rather that I keep ten calves that each make me a hundred euros than keeping a hundred that make me ten.

A mere 11% of people’s income is spent on food. They want a fancy car and an expensive phone but won’t pay fair value for their most basic necessity (well-produced food). The government prefers to keep Holland Inc. running smoothly. They’d rather put their support behind Shell and KLM than have our country’s farmers produce honest, sustainable food. Over the last couple of years I’ve invested three hundred fifty thousand in nitrogen reducing solutions. And you, what have you contributed?

If the politicians had their way half the farmers would be made to quit. The other day I was chatting over the fence to my neighbour, a young farmer. ‘It’s you or me,’ I said to him. And that doesn’t feel right!

Power to the Models - Curated by Jan Hoek

Foto: Gerhard Nel