Gesloten, morgen weer open vanaf 11:00
Nieuws

Jyoti Weststrate

Jyoti Weststrate

Jyoti Weststrate

[English version below]

Ik heb echt geen Indiase vader en moeder meer nodig, maar toch heb ik het recht om te weten waar ik vandaan kom en wie mijn familie is. Een aantal jaar terug begon ik met zoeken, mijn relatie was net beëindigd en ik wilde meer weten over mijn eigen identiteit. Het lukte steeds niet om mijn dossier op te sporen, instanties vertelde me keer op keer dat het niet te vinden was. Mijn ouders hadden wat papieren van mijn adoptie waarop de naam van een priester vermeld stond: E.C. Sebastian. ‘Wie is die man?’ dacht ik, ‘Hem moet ik opsporen.’ Hij bleek een priester bij de Society of Jesus in India. Nu werkt hij als accountant voor de Jezuïeten in Afghanistan. Ik vond zijn emailadres en mailde hem. Een jaar lang antwoordde hij niet, tot ik plotseling een reactie van hem kreeg. Hij wist nog precies wie ik was, zei dat hij superblij was om van me te horen en nodigde me uit om samen terug te keren naar India. Hij kwam vanuit Kabul en ik vanuit Amsterdam. Eenmaal in Delhi werden er gelijk advocaten bijgehaald, waarom weet ik niet, maar het voelde niet goed. Tegelijkertijd liet hij mij de mooiste kunst van India zien, een Bollywood Wedding en de Taj Mahal en het Gandhi graf. Ondanks dat vertrouwde ik het niet. Bij het weeshuis was helemaal geen informatie over mij, niets. Father Sebastian zegt dat ik een gift aan hem was, en dat hij mij nog vaak heeft opgezocht op zijn weg naar Dussai en dat ik op een dag weg was.

Terug in Nederland bleef ik doorzoeken als een detective. Een vriendin van me, die uit hetzelfde weeshuis komt als ik, kwam met het idee om een afspraak te maken met een oud-bestuurslid van SBA (Stichting Bemiddeling Adopties). Mijn dossier bleek gewoon bij haar op zolder te liggen. Sinds 1989 had het bij haar thuis gelegen, samen met 125 andere dossiers van geadopteerde kinderen en niemand had er naar omgekeken. Mijn dossier bestond uit een paar blaadjes, op een stond een foto van mij als baby met de tekst:

‘Child brought by the police, on request of Fr. E.C. Sebastian in whose Church Compound the child was found.’

Het Ministerie van Justitie en Veiligheid heeft alle 125 dossiers ingenomen en deze zijn nu in een beveiligd archief op te vragen voor geadopteerden.

Tussen de brieven die ik in het dossier in Nederland aantrof was er een waarin wordt gesproken over mijn moeder terwijl ik wees ben verklaard van "onbekende" ouders. In de brief wordt over mij geschreven alsof ik handelswaar ben. Mijn spoor stopt bij Father Sebastian, hij zegt mijn vriend te willen zijn, maar dat gaat niet want ik voel me slecht over de hele situatie.

In de groepsfoto wil ik de kracht van vrouwen laten zien die ook misstanden in hun adoptie hebben meegemaakt. Met vrouwen uit Bangladesh, Indonesië, Colombia, Sri Lanka en India wilde ik bewustwording creëren daarover. Ik wilde daarnaast als Indian princess worden afgebeeld met mijn dossiers. Ik mocht cuffs dragen van driehonderd jaar oud met een flying horse symbool van 22 karaat goud en robijnen. Het verleden, heden en toekomst komen samen in dit portret.

It’s not as if I feel I need an Indian father and mother, but I do have the right to know where I’m from and who my family is. I began my search a couple of years ago, my relationship had just ended and I wanted to know more about my own identity. Trying to dig up my file, I kept running into a wall, time and again agencies told me they couldn’t find it. My parents still had a few documents about my adoption which mentioned the name of a priest: E.C. Sebastian. ‘Who is this man?’ I thought to myself, ‘Him I need to track down.’ He turned out to be a priest with the Society of Jesus, in India. These days he’s working as an accountant for the Jesuits in Afghanistan. I found his email address and sent him a message. For an entire year I didn’t hear a thing, when he suddenly sent me a response. He hadn’t forgotten about me in the least, said he was super happy to hear from me and invited me to go back to India together. He’d travel there from Kabul and I came from Amsterdam. Upon arriving in Delhi we were immediately joined by lawyers, I don’t know why, but something felt off. Meanwhile he did show me the most beautiful art India had to offer, a Bollywood Wedding and the Taj Mahal and Gandhi's grave. Even so, I was suspicious. The orphanage had no information on me at all, not a single thing. Father Sebastian says I’d been left to him, and that he had often come to see me on his way to Dussai and that one day I had disappeared.

Back in the Netherlands I kept up my investigation, like a detective. A friend of mine who’s from the same orphanage, had the idea to make an appointment with one of Stichting Bemiddeling Adopties (Adoptions Mediation Foundation) former board members. It turned out that all this time my file had been in her attic. She’d had it since 1989, as well as the files of another 125 adopted children and no one had given it so much as a second thought. My file consisted of just a few sheets of paper, one had a picture of me as a baby and the words: ‘Child brought to the police, on request of Fr. E.C. Sebastian in whose compound the child was found.’

The Ministry of Justice and Security seized all of the 125 files which are currently stored in a secure archive, accessible for adoptees on request.

Among the letters I found in the Dutch file, one discusses my mother even though I’d been declared an orphan of “unknown” parents. The letter described me as if I were a commodity. My trail ends at Father Sebastian, he says he wants to be my friend, but that’s not possible because the whole situation gave me a bad feeling.

In the group picture I want to show the power of women who also suffered abuses during their adoption. I wanted to generate awareness about it with women from Bangladesh, Indonesia, Colombia, Sri Lanka and India. I also wanted to be portrayed as an Indian princess with my file. I got to wear three-hundred-year-old cuffs with a flying horse symbol in twenty-two carat gold and rubies. Past, present and future are joined in this portrait.

Power to the Models - Curated by Jan Hoek

Foto: Jyoti Weststrate