Gesloten, morgen weer open vanaf 11:00
Nieuws

The Ghost Rider AKA BAQTERIA

The Ghost Rider AKA BAQTERIA

The Ghost Rider AKA BAQTERIA en Kevo Abbra

[English version below]

Toen Jan me vroeg voor dit project, wist ik gelijk dat ik Kevo Abbra, vooraanstaand kostuumontwerper en prop master, wilde vragen om mee te werken. We kennen elkaar al best lang, we zijn een soort broers voor elkaar, we hebben alles voor elkaar over. Kevo is opgegroeid in Kawangware, en ik ben opgegroeid in Kibera, allebei sloppenwijken in Nairobi, Kenia. Het was zwaar om daar op te groeien. De wreedheid van de politie was een realiteit waarmee we moesten leven. Onderwijs was er niet overal, er waren geen creatieve vakken op de scholen, zulke opties hadden we niet. We moesten onszelf onderwijzen. Als je autodidact bent, moet je ‘outside the box’ denken. Ik leerde mezelf om te dansen, hoe ik moest stunten en hoe ik een motor moest bouwen. Een vriend van me werkte met motoren, dus ik heb bij hem kunnen oefenen. Toen ik mijn eigen motor kreeg, ben ik die gaan customizen. Ik zette schedels erop, wat gras, en een scherm op de achterkant. Daarop liet ik videoclips van plaatselijke artiesten zien. Toen ben ik The Ghost Rider AKA BAQTERIA geworden. Er waren geen echte wegen in de sloppenwijken in die tijd, auto’s pasten er niet doorheen, maar ik kon overal tussendoor met mijn motor. Dus ik kon goed helpen. Ik reed vrouwen die moesten bevallen naar het ziekenhuis, en oudere mensen die hulp nodig hadden. Nu zijn er wel wegen, we proberen om het leven in de sloppenwijken te verbeteren.

Tijdens de coronacrisis veranderde het leven en was er weinig tijd om zich aan te passen aan het nieuwe normaal. Voedsel was schaars en ergens heen gaan was lastig vanwege de maatregelen die de overheid had ingesteld om de uitbraak in te dammen. Ik reed veel om eten naar families te brengen, of voor snel transport van mensen die nog buiten waren tegen zeven uur ’s avonds, daarna ging de avondklok in. De inwoners van Kibera vonden het ook leuk om uit hun ramen te zien hoe ik door de straten reed en stunts deed. De motor die in de tentoonstelling staat heet KINYAMBI. We hebben die samen gemaakt met gerecyclede onderdelen uit verschillende sloppenwijken, het symboliseert onze connectie. De motor toont onze verbondenheid. Als ik ergens aankom, zal iedereen het weten, omdat het geluid van de motor zo hard is. KINYAMBI betekent scheten, en dat is precies hoe de motor klinkt.

We laten deze tentoonstelling ook in Kibera zien, want we willen iets terug doen voor de gemeenschap. We willen terugbrengen wat de mensen ons hebben gegeven. We willen hoop geven aan de kinderen die hier opgroeien. Ze kijken naar ons op, we willen jongeren die uit de sloppenwijken komen meer kracht geven. We vertellen ze om niet terug te kijken en te geloven in alles wat ze doen. Door middel van muziek en kunst kunnen ze groeien. We willen onze eigen superhelden creëren. Ik wil zelf een heuse superheld zijn, die humanitair werk doet in Kibera. Ik ben de echte Batman. 

When Jan asked me to do this project, I knew right away I wanted to ask Kevo Abbra, a leading costume designer and prop master, to participate. We’ve known each other for quite some time, we’re like brothers who’d do anything for each other. Kevo grew up in Kawangware and I grew up in Kibera, both are slums in Nairobi, Kenya. Growing up there was hard. Police brutality was something we had to live with. Education was limited, they didn’t teach art at school, we didn’t have those kinds of possibilities. We had to educate ourselves. Being self-taught, you have to think outside the box. I taught myself how to dance and how to build a motorcycle from scratch. A friend of mine worked with bikes so I got to practice at his place. When I got my own bike I started customising it. I put a few skulls on it, some grass, and a screen on the back which I used to show videos by local artists. That’s when I became The Ghost Rider, AKA BAQTERIA. There were no real roads in the slums back then, cars couldn’t get through but with my bike I could get everywhere. So I helped out a lot. I drove women in labour to the hospital and the elderly who needed help. There are roads there now, we’re trying to make life in the slums easier.

In the midst of the coronavirus pandemic, life changed and there was little time to adjust to the new normal. Food was scarce and getting anywhere was difficult due to measures the government had imposed to control the outbreak. I drove around a lot, bringing food to families or offering quick transportation to people who were still outside when it was nearing 7pm, when curfew started. The residents of Kibera also seemed to enjoy watching me through their windows, driving through the streets and doing stunts. The bike shown in the exhibition is called KINYAMBI. We built it together using recycled parts from different slums, it symbolizes our connection. The motorcycle shows our togetherness. When I arrive somewhere, everyone will know because the bike is so loud. KINYAMBI means farts, and that’s exactly what the engine sounds like.

We’re also showing this exhibit in Kibera because we want to give back to the community. We want to bring back what people gave us. We want to give hope to the kids who grow up here. They look up to us, we want to empower the slum’s youths. We tell them to never look back and believe in everything they do. Music and art can help them grow. We want to create our own superheroes. I want to be a true superhero myself, doing humanitarian work in Kibera. I am the real Batman.

Power to the Models - Curated by Jan Hoek

Foto: Kevo Abbra & Baqteria